Wkrótce rebelia wygasła, gdyż do prowincji wschodnich na czele armii wkroczył Dariusz I.
Następne wzmianki o Hyrkanii pojawiają się także w czasie zamętu, tym razem po śmierci Artakserksesa I, kiedy to do walki o tron stanęło jego trzech synów: Kserkses II, Sogdianos i Dariusz II. Ten ostatni, który mimo nieprawego pochodzenia (naprawdę nazywał się Ochos i był synem babilońskiej konkubiny) zwyciężył, w momencie wybuchu walk był satrapą Hyrkanii.
W czasach achemenidzkich rozwinęło się tutaj znacząco rolnictwo, a to za pomocą rozbudowanego systemu irygacyjnego, o którym wspomina Herodot w V wieku p.n.e. i Polibiusz w II wieku p.n.e. U Herodota znajdujemy również wzmiankę o żołnierzach z Hyrkanii biorących udział w wojnach grecko- perskich. Podaje on, iż byli uzbrojeni identycznie jak Persowie.
Kolejna wzmianka o Hyrkanii pochodzi z czasów wojny z Aleksandrem Macedońskim, wiemy iż żołnierze z tej satrapii brali udział w bitwie pod Gaugamelą, a część arystokracji perskiej szukała tu schronienia przed zwycięzcami