+Wybrane wyrazy w różnych językach słowiańskich, które niegdyś zawierały jery słabeJęzykPrzykłady*domъ*tьma*rъďa*bьčela*sъpati*sъsatipolskidomćmardzapszczołaspaćssaćczeskidůmtmarezvčelaspátsátsłowackidomtmahrdzavčelaspaťsaťrosyjskiдом (dom)тьма (t´ma)ржа (rża)пчела (pczeła)спать (spat´)сосать (sosat´)ukraińskiдім (dim)тьма (t´ma)іржа, ржа (irża)бджола (bdżoła)спати (spaty)ссати (ssaty)serbsko-chorwackidomtamarđa, hrđapčelaspatisisatisłoweńskidomtemarjačebelaspatisesatibułgarskiдом (dom)тъма (tyma)ръжда (ryżda)пчела (pczeła)спя (spja) -macedońskiдом (dom) -’рѓа (’rǵa)пчела (pczeła)спие (spie) -
Wokalizacja jerów mocnych zachodziła już po rozpadzie językowej wspólnoty słowiańskiej i nie doprowadziła ona do powstania takich samych samogłosek we wszystkich językach słowiańskich. Co więcej, w obrębie niektórych języków wokalizacja dała różne samogłoski zależnie przykładowo od tego, czy pierwotnie jery były przednie, czy tylne, np. z psł. *dьnь, *sъnъ powstał w ros. день (dien´), сон (son); w bułg. ден (den), сън (syn). W języku polskim istnieje rozróżnienie między dawnymi dwoma jerami w postaci różnicy między twardością a miękkością poprzedzającej spółgłoski, np. pol. dzień (dź miękkie), sen (twarde s). W niektórych językach jery zwokalizowały się w jedną samogłoskę bez żadnego rozróżnienia jakościowego, np. serb.-chorw. dan, san.