Grecy przemianowali miasto na Lakki.
W czasie swego 31-letniego panowania Włosi uczynili z Leros główną bazę morską, a to ze względu na strategiczne położenie wyspy oraz jej zatoki, z których Zatoka Lakki stanowi największy naturalny głębokowodny port Morza Śródziemnego. Mussolini, który nazywał Leros "Corregidorem Morza Śródziemnego", uważał wyspę za kluczową bazę, pozwalając na dominację Włoch w basenie Morza Egejskiego, a nawet zbudował swoją willę w Portolago.
Od roku 1940, gdy Włochy przystąpiły do wojny po stronie Niemiec, Leros stała się celem licznych nalotów bombowców RAF. 8 września 1943 Włochy podpisały zawieszenie broni i przeszły na stronę Aliantów, którzy natychmiast obsadzili wyspy Dodekanezu. Leros stała się wówczas celem ataków bombowych Luftwaffe. Podczas jednego z najsilniejszych nalotów 26 września 1943 zatopione zostały grecki okręt flagowy Vasilissa Olga oraz brytyjski niszczyciel HMS Intrepid. Leros wpadła w ręce Niemców w trakcie operacji Leopard w dniach 12-16 listopada 1943 roku. W skład sił uderzeniowych wchodziły oddziały spadochronowy i elitarny batalion Brandenburczyków. Niemiecka okupacja Leros trwała do końca wojny.