Tomasza z Akwinu we wszystkich seminariach duchownych; niepowierzanie nauczania modernistom i zwolnienie tych, którzy już nauczają; nieprzyznawanie nikomu doktoratu z teologii i prawa kanonicznego zanim nie wykaże się studiami filozoficznymi; czuwanie biskupów nad pismami modernistów, aby ich nie drukowano i nie czytano; pozbawienie tytułu wydawców katolickich tych księgarzy, którzy mają na półkach pisma modernistów; przeszkadzanie w wydawaniu pism modernistycznych; ustanowienie cenzorów pośród ludzi poważanych i uczonych z łona duchowieństwa świeckiego i zakonnego; zakaz wydawania gazet i czasopism przez kapłanów bez pozwolenia biskupa; biskupi powinni ograniczyć urządzanie kongresów przez kapłanów, a jeżeli już pozwolą, to tylko pod warunkiem, że w rozprawach pominie się sprawy, które należą do Stolicy Apostolskiej i biskupów; utworzenie rady z duchowieństwa, tak świeckiego, jak i zakonnego, w każdej diecezji, zwoływanej co dwa miesiące w celu omówienia stosownych środków przeciw zgubnym prądom; po upływie roku od wydania encykliki, a następnie co trzy lata, biskupi i przełożeni generalni zakonów przesyłali do Rzymu sprawozdanie o spełnieniu poleceń, zawartych w encyklice, co do nauk wykładanych w seminariach duchownych, a także w innych zakładach.