Podobne szykany doprowadziły do zawieszenia działalności gniazdaWiktor Frąckowiak, Dzieje Towarzystw Gimnastycznych „Sokół” na Pomorzu Nadwiślańskim w latach 1886-1919, Gdańsk 1998, .. Do reaktywacji gniazda doszło 10 marca 1912 roku, prezesem obrano Franciszka Biedowicza. Wybuch wojny sparaliżował działalność gniazd sokolich w zaborze pruskim.
Gniazdo w latach 1914–1919 Na skutek działań wojennych wiele organizacji zostało pozbawione aktywu męskiego. Zdyscyplinowanie i fizyczne predyspozycje stanowiły o jakości bojowej „Sokołów”. Grono techniczne ZSP w PN uznało, że „Sokół” powinien wziąć udział w przygotowaniach szeregów sokolich gotowych do walki o niepodległość i ziemie etniczne polskie znajdujące się dotychczas pod zaborem pruskim. W listopadzie 1918 roku powstała w Kościerzynie Powiatowa Rada Ludowa, której zastępcą został druh Tomasz Rogala, która nawoływała do obalenia niemieckiego burmistrza Rumstiega. Rewolucja w Niemczech, wybuch powstania wielkopolskiego miały znaczny wpływ na spotęgowanie haseł wzywających do walki z zaborcą. Walki zbrojne w Kościerzynie z lokalnym Grenzschutzem, w których udział wzięli sokoli rozpoczęły się 6 stycznia 1919 roku. Brak pomocy z zewnątrz oraz groźba zbombardowania miasta zmusił uczestników walk do opuszczenia miasta, z których część dołączyła do powstańców w Wielkopolsce.