Węps to rodzaj kamizeli z rękawami, noszonej pod sukmaną lub płaszcz, głównie przez młodszych mężczyzn. Był szyty do figury, sięgał bioder, miał małe wyłogi przy kołnierzu, dwie kieszenie i zapinany był na podwójny rząd guzików. Najczęściej występował w kolorze ciemnozielonym, modrakowym, granatowym lub brunatnym, szyty z domowej wełnianej tkaniny, najczęściej z baju. Wępsu nie należy mylić z męską jupą – luźnym, czarno-szarym kaftanem roboczym, bez kieszeni i kołnierza, używanym na całym Pomorzu i w Wielkopolsce, wkładanym zimą do pracy w lesie. Sukmana była szyta z granatowego lub modrego samodziału, a u bogatszych – z kupnego sukna. Jej charakterystycznym elementem były plecy ze „słupem” i kontrafałdy z tyłu, ozdobione błyszczącym guzikiem. Kołnierz miał czerwone klapy odsłaniające kamizelkę, a rękawy – wyłogi z czerwonej lub amarantowej flaneli. Kożuch kaszubski znany jest jedynie ze źródeł – prawdopodobnie przypominał kożuchy Słowińców i Kabatków, szyty z dwóch baranich skór, zszytych na ramionach, z prostym otworem na głowę i rękawami. Płaszcz z peleryną, używany dłużej niż sukmana, powstawał z granatowego lub czarnego samodziału. Był obszerny, sięgał do kostek, miał rozpór z tyłu, kieszenie po bokach i pelerynę zapinaną pod kołnierzem.