Część terenów nieobsianych przeznaczano na uprawę melona, a także – w mniejszym stopniu – słonecznika i tytoniuStites, 22-23.. Największą gałąź gospodarki rolnej stanowiła jednak uprawa tradycyjnych „trzech sióstr” – kukurydzy, fasoli i dyni. Kukurydza w różnych postaciach, w tym sagamite (indiańska potrawa), była podstawą wyżywienia wsi i stanowiła większość przechowywanej nadwyżki produkcji rolnej. Podczas sezonu polowań i połowów za główne pożywienie służyły ryby i dziczyzna. Uzupełniały one nadwyżki, przechowywano je po konserwacji za pomocą wędzenia i suszenia.
Większość rolników mieszkała na obszarach słabo zalesionych. Trwały wybór lokalizacji wsi ze względu na jakość gleb sugeruje, że mimo istotnej roli łowiectwa i rybołówstwa, w systemie gospodarczym Irokezów dominowało rolnictwo, jeszcze większą rolę odgrywało zaś u HuronówStites, 23-26..
Dobra konsumpcyjne i inwestycyjne Niezależnie od podstawowej działalności produkcyjnej Irokezi praktykowali różne formy rękodzieła, zwłaszcza w czasie wolnym, który następował po powrocie z