Jewfimij (Jefim) Fiodorowicz Karski (ros. Евфимий (Ефим) Фёдорович Ка́рский, biał. Яўхім Фёдаравіч Ка́рскі, Jauchim Fiodarawicz Karski, ur. w Łaszy pod Grodnem, zm. 29 kwietnia 1931 w Leningradzie) – białoruski slawista, założyciel białoruskiego językoznawstwa i literaturoznawstwa, etnograf, folklorysta, paleograf, archeograf, bibliograf, pedagog. Rektor Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego w latach 1905–1910.
Życiorys Jewfimij Karski urodził się w Łaszy pod Grodnem, 20 grudnia 1860 roku w rodzinie zubożałej szlachty białoruskiej, jako syn Teodora (Fiodara) Nowickiego i M. Karskiej. Z racji nieślubnego związku syn otrzymał nazwisko panieńskie matki. Przed 1880 rokiem Jewfimij Karski posłany został do prawosławnego Mińskiego Seminarium Duchownego, a po jego ukończeniu do Niżyńskiego Instytutu Filologicznego. Tu Karski, będąc uczniem sławnego Romana Fiodorowicza Brandta zainteresował się bliżej filologią słowiańską. W 1886 roku opublikował swą pierwszą, liczącą się w dorobku naukowym pracę: Głoski i formy białoruskiego narzecza.