Początkowo Charles myślał, że chwałę zdobędzie jako dyplomata i żołnierz w służbie Francji, jednak ze względu na to, że męskość jest od narodzenia skażona przyrodzonym złem, nie mógł stać się cnotliwym człowiekiem. Za zło na świcie zaczął winić mężczyzn, a kobiecość traktował jako coś duchowego. Został kobietą, ponieważ życie jako płeć przeciwna do jego biologicznej było szansą na moralne odrodzenie. Cnota kobiety triumfuje we mnie – pisał po transformacji. Jako szpieg mógł mieć bardziej pragmatyczny powód oficjalnego uznania się za kobietę – zabrakło mu pieniędzy i by przeżyć, musiał wrócić do Francji. mały|Fragment pomnika w St Pancras Gardens w Londynie, na którym umieszczono nazwisko d’Éona W 1779 opublikował swoje pamiętniki La Vie Militaire, politique, et privée de Mademoiselle d’Éon.
Sześć lat później powrócił do Wielkiej Brytanii. W wyniku francuskiej rewolucji utracił pensję i był zmuszony sprzedać swoją bibliotekę. W 1792 roku wysłał list do francuskiego Zgromadzenia Narodowego z propozycją wystawienia dywizji kobiecej do walki przeciw Habsburgom, ale ofertę odrzucono. Chciał jak Joanna d’Arc wystąpić jako kobieta w męskim stroju, by walczyć i umrzeć za naród, Prawo i Króla. Sam walczył jednak w wojsku, został ranny w 1796.