(uwaga: w nawiasach podano rok prawykonania, a nie skomponowania utworu) Mieczysława Karłowicza: Odwieczne pieśni op. 10 (Berlin 1907) Litewska rapsodia op. 11 (Warszawa 1909) Smutna opowieść op. 13 (Warszawa 1908) Epizod na maskaradzie op. 14, dokończony i zinstrumentowany przez dyrygenta (Warszawa 1914) Karola Szymanowskiego: Uwertura koncertowa op. 12, później przeinstrumentowana wspólnie przez kompozytora i dyrygenta (Warszawa 1906) I Symfonia op. 15 (Warszawa, 1909) II Symfonia op. 19, dedykowana dyrygentowi i przeinstrumentowana przy jego udziale w 1936 (Warszawa, 1911) Pieśni miłosne Hafiza op. 26 (Paryż, 1925) Pieśni księżniczki z bajki op. 33 (Warszawa 1933; sopran – Ewa Bandrowska-Turska) kantata Demeter op. 37 bis (Warszawa, 1931) Stabat Mater op. 53 (Warszawa, 1929) balet Harnasie op. 55 (pierwsze wykonanie koncertowe Kraków 1936; sceniczna prapremiera odbyła się wcześniej) kantata Veni Creator op. 57 (Warszawa, 1930) kantata Litania do Marii Panny op. 59 (1933) IV Symfonia (Symphonie Concertante) op 60, z kompozytorem przy fortepianie (Poznań, 1932) II koncert skrzypcowy op.