chińskich żołnierzy.

Pod koniec VIII wieku Tangowie pozyskali Nanzhao w swoim sporze z Tybetem, co uspokoiło sytuację na granicy aż do 829, gdy Nanzhao, sprowokowane nadużyciami gubernatora Syczuanu, uderzyło na tę bogatą prowincję. Jego armia obległa Zizhou i Chengdu, zdobywając przedmieścia, ale nie cytadelę. Chińska odsiecz okazała się niezbyt potrzebna, bo gubernator Zizhou wynegocjował odstąpienie od oblężenia. Wojska Nanzhao odmaszerowały z bogatym łupem i jeńcami. Na długi czas stosunki między dwoma krajami pozostały poprawne.

Nanzhao w tym czasie prowadziło aktywną politykę ekspansji, dokonując wypadów zbrojnych na terytorium sąsiadów: w 832 podbiło Birmę, czterokrotnie zajmowało Hanoi (w 846, 860, 862 i 863, ostatnim razem okupując je dwa lata) i przyległe terytorium Tonkinu, gdzie zagroziło chińskiemu panowaniu, lokalni dowódcy zdołali jednak odeprzeć atak.