Starożytna kraina AnatoliiPaflagonia (Παφλαγονία) 300px|Natura Paflagonii Lokalizacja północna Anatolia Czas istnienia regionu: VI w. – 6 r. p.n.e. Język paflagoński Historyczna stolica Gangra (od 189 p.n.e.) prowincja rzymska część prowincji Galacji 300px|Lokalizacja Paflagonii w Anatolii Paflagonia (gr. Παφλαγονία, Paphlagonίa) – starożytna kraina w północnej części Azji Mniejszej (ob. Turcja) nad południowym brzegiem Morza Czarnego między Bitynią na zachodzie a Pontem na wschodzie. Na południu graniczyła z Frygią (późniejsza Galacja). Według Strabona, geografa greckiego, zachodnią granicą regionu była rzeka Parthenius (ob. Bartın), a wschodnią Halys (ob. Kızılırmak).
Geografia Większa część Paflagonii zajmowała górzysty obszar oddzielający Wyżynę Anatolijską od Morza Czarnego, ale za to zawierający urodzajne doliny i dający wielką obfitość orzechów laskowych i owoców – szczególnie śliwki, wiśnie i gruszki. Góry były porośnięte gęstymi lasami, bukszpanem. Wybrzeże było zajęte przez Greków we wczesnym okresie. Powstało tam kwitnące miasto Synopa, założone przez Milet (według tradycji przed r. 756 p.n.e.), jeden z większych ośrodków handlowych. Amastris, kilka kilometrów na wschód od rzeki Parthenius, stał się ważnym miastem pod rządami królów macedońskich;