natomiast Amisos (ob. Samsun), kolonia Synopy, mieszcząca się w niewielkiej odległości na wschód od rzeki Halys, rozrosła się, by stać się rywalem swego miasta macierzystego.
Najbardziej znaczące miasto wnętrza krainy to Gangra – w starożytnych czasach stolica królów Paflagonii, później zwane Germanikopolis, mieszczący się blisko granicy Galacji – i Pompejopolis, w dolinie jednego z dopływów Halys – Amnias (ob. Gök), blisko obszernych kopalń minerału nazwanego przez Strabona, geografa greckiego, sandarake (czerwony arsen albo siarczek arsenu), w dużej mierze eksportowane z Synopy.
Historia Początki Chociaż Paflagończycy odgrywali niewielką rolę w historii, byli jednak jednym z najbardziej starożytnych narodów Anatolii (Homer, Iliada, ks. II, 851-857). Za czasów Hetytów, Paflagonia była zamieszkała przez lud Kaszka. Ich etniczna relacja do Paflagończyków jest niepewna. Prawdopodobnie byli oni związani z ludnością żyjącą w sąsiednim regionie, Kapadocji, która należała do jednej z anatolijskiej gałęzi języków indoeuropejskich. Według świadectwa Strabona, ich język wydawał się wyróżniający.