w Zakładach Sprzętu Lotnictwa Sportowego nr 5 w Krośnie, gdzie zbudowano łącznie 30 egzemplarzy szybowca, z czego 12 egzemplarzy trafiło na eksport.
Prototyp szybowca, oznaczony jako SZD-25Z, posłużył do badań nad spadochronem hamującym, przeznaczonym dla szybowców Zefir-2A i Zefir-3.
Jeden egzemplarz szybowca o numerze SP-2356, eksploatowany wcześniej w Aeroklubie Ziemi Piotrkowskiej, od 1981 roku znajduje się w zbiorach Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.
Egzemplarz o znakach rejestracyjnych SP-3534 został odrestaurowany i jest eksploatowany przez Aeroklub Gliwicki.
Konstrukcja Wolnonośny grzbietopłat o konstrukcji mieszanej.
Metalowy kadłub, mieszczący kabinę pilota, tworzący kratownicową konstrukcję spawaną ze stalowych rurek, za którą umieszczono duraluminiową rurę tworzącą ogon szybowca. Na jej końcu umieszczono usterzenie pokryte płótnem, którym pokryto również boki kratownicy. Jej przód i góra pokryta odejmowanym laminatem. Osłona kabiny otwierana na bok w prawo z możliwością jej odrzucenia. Dwa zaczepy, przedni i boczny oraz hak do startu przy użyciu gumowych lin.
Ster wysokości z klapką wyważającą. Usterzenie ze statecznikami pokrytymi sklejką, powierzchnie sterowe kryte płótnem.