„pozytywnego wyznawania”, który posiada metrykę obcą naszej zielonoświątkowej tradycji”.
W opinii Mirosławy Weremiejewicz w czasach PRL-u cechował go uległy stosunek do władzy, twierdził, że Kościół korzysta z pełnej wolności religijnej i nie napotyka na przeszkody ze strony władz. Oceniając stan wojenny stwierdził, że jedyną trudnością tego okresu było czasowe zamknięcie „Chrześcijanina”. Dopiero w 1992 roku skrytykował premiera Olszewskiego za lekceważący stosunek do swoich poprzedników.
W 2005 roku po opublikowaniu tzw. Listy Wildsteina, część duchownych Kościoła Zielonoświątkowego domagała się przeprowadzenia autolustracji w oparciu o archiwa IPN-u. Sprawa autolustracji była dyskutowana na kilku synodach Kościoła. Czajko nie poparł autolustracji, jego zdaniem archiwa IPN-u są wytworem „demonicznego systemu”.
Publikacje książkowe thumb|Książka E. Czajki pt. Z życia i czasu (1983) Opublikował ponad 700 książek i artykułów. Marek Kamiński ocenił w 2012 roku, że spośród wszystkich zielonoświątkowych autorów w Polsce ma największy dorobek.