Julian Paździor (ur. 2 kwietnia 1924 w kolonii Bezek k. Chełma, zm. 7 czerwca 1982 w Ciechocinku) – generał brygady pilot Wojska Polskiego, doktor nauk humanistycznych.
Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa (1900–1979), rolnika, i Teofili z domu Staszak (1907–1978). Służbę wojskową rozpoczął 22 sierpnia 1944 na terenie Lubelszczyzny. Służył jako kierowca w samodzielnym batalionie pancernym, a od października 1944 został na własną prośbę przeniesiony do dywizjonu lotniczego w 9 zapasowym pułku piechoty w Lublinie-Majdanku. Od listopada 1944 był podchorążym w Wojskowej Szkole Lotniczej w Zamościu, następnie w Wojskowej Szkole Pilotów w Dęblinie i Oficerskiej Szkole Lotniczej w Dęblinie. Od stycznia 1947 przebywał na kursie pilotażu na samolotach bombowych, który ukończył z I lokatą we wrześniu 1948. Został promowany na chorążego pilota przez szefa Sztabu Generalnego WP gen. broni Władysława Korczyca. Od października 1948 rozpoczął kurs zastępców dowódców batalionu w Wyższej Szkole Oficerów Polityczno-Wychowawczych w Rembertowie. Kurs ten ukończył w lutym 1949 i został zastępcą dowódcy eskadry do spraw politycznych w 7. pułku bombowców nurkujących. W 1950 ukończył Liceum dla Pracujących w Poznaniu. W 1950 przeszedł z korpusu oficerów politycznych do korpusu oficerów lotnictwa i został wyznaczony na dowódcę klucza w 7.