pułku lotnictwa bombowego w Bydgoszczy. Od lutego 1951 był pomocnikiem dowódcy eskadry do spraw pilotażu. W sierpniu 1951 został przeniesiony do 33. pułku lotnictwa bombowego na stanowisko dowódcy eskadry. We wrześniu 1952 został skierowany do Dowództwa Wojsk Lotniczych w Warszawie na stanowisko inspektora techniki pilotażu w Oddziale Wyszkolenia Bojowego sztabu Wojsk Lotniczych. Od sierpnia 1953 pomocnik do spraw pilotażu dowódcy 15. Dywizji Lotnictwa Bombowego w Modlinie.

W sierpniu 1954 roku będąc w stopniu majora został wyznaczony na stanowisko dowódcy 15. Dywizji Lotnictwa Bombowego, które sprawował do 1959 roku. W latach 1955–1956 przebywał na Wyższym Kursie Akademickim w Wojskowej Akademii Lotniczej w Monino k. Moskwy. W listopadzie 1959 został wyznaczony na dowódcę 3. Korpusu Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju (od lipca 1962 - 3. Korpusu Obrony Powietrznej Kraju). W 1961 ukończył w trybie eksternistycznym Technikum Budowy Silników Lotniczych we Wrocławiu. W październiku 1963 roku uchwałą Rady Państwa PRL mianowany generałem brygady;