nominację wręczył mu w Belwederze Przewodniczący Rady Państwa Aleksander Zawadzki w obecności ministra obrony narodowej marszałka Polski Mariana Spychalskiego. W lipcu 1967 ukończył w trybie zaocznym studia w Akademii Sztabu Generalnego WP w Warszawie. W sierpniu 1967 roku usunięty z zawodowej służby wojskowej za antysemickie wystąpienia, których dopuścił się na zebraniu partyjnym. Jednocześnie decyzją Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej został wykluczony z szeregów PZPR (członkostwo w partii przywrócono mu w 1971). Po zwolnieniu z WP pracował na stanowisku zastępcy dyrektora do spraw administracyjno-handlowych w Zakładach Hutniczo-Przetwórczych „Hutmen” we Wrocławiu.

Ponownie przywrócony do WP 19 września 1972 roku objął stanowisko komendanta Wyższej Oficerskiej Szkoły Radiotechnicznej im. kpt. Sylwestra Bartosika w Jeleniej Górze. Szkoła ta podlegała dowódcy Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. W 1974 ukończył kurs operacyjno-strategiczny w Wojskowej Dowódczej Akademii Obrony Powietrznej w Kalininie. W 1975 kierowana przez niego szkoła oficerska została wyróżniona przez MON za wyniki w szkoleniu i działalności służbowej. Był prezesem Zarządu Wojewódzkiego ZBoWiD w Jeleniej Górze i członkiem Rady Naczelnej tej organizacji, a także członkiem Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu.