Wenus w futrze (niem. Venus im Pelz) – powieść autorstwa Leopolda von Sacher-Masocha oparta częściowo na elementach autobiograficznych. Powieść ta po raz pierwszy wydana została w 1870 roku na łamach czasopisma „Die Liebe”. Pierwszy polski przekład wydano w 1920 roku. Nie jest znany autor tego przekładu.
Treść thumb|left|Leo i Fannie (Leopold von Sacher-Masoch i Fanny Pistor Bogdanow, rzeczywiści protoplaści powieści). W lewej ręce Fanny można zauważyć bat. Główny bohater wyznaje zakochanej w nim pięknej kobiecie – Wandzie, swoje skryte pragnienia. Marzy o kobiecie idealnej, która będzie okrutnie się z nim obchodzić, bić go i traktować jak niewolnika.
Wanda, po początkowym wahaniu, zgadza się spełnić fantazje mężczyzny, którego kocha. Od tej pory odbywają razem podróże, on jako jej służący, ona jako jego okrutna pani. Wandzie przez pewien czas podoba się ta zabawa, ale z czasem zaczyna czuć coraz większą pogardę do tego mężczyzny. Ostatecznie porzuca go dla innego, bardziej „męskiego”.