Przyjęcie powieści Powieść „Wenus w futrze” była na ogół nisko oceniana pod względem literackim. Jednak tematyka tego utworu spowodowała, że stał się on obiektem szerokiej dyskusji o patologiach i dewiacjach seksualnych, zwłaszcza w środowisku psychologów i psychiatrów. Spowodowało to, że nazwisko autora przyjęto jako określenie masochizmu – jednej z dewiacji seksualnych. Słowa tego w tym znaczeniu po raz pierwszy użył Richard von Krafft-Ebing w swojej pracy Psychopathia sexualis. Od tego czasu weszło ono do ogólnego obiegu leksyki na całym świecie i stanowi określenie na postawę polegającą na osiąganiu spełnienia seksualnego podczas poniżania, doznawania cierpienia psychicznego i fizycznego zadawanego przez partnera.
Inspiracje i nawiązania thumb|left|Wenus w futrze – rysunek pochodzący z papeterii Leopolda von Sacher-Masocha. thumb|Obraz Tycjana Wenus z lustrem, o którym mówi Seweryn (narrator powieści) i do którego odwołuje się jej tytuł. W 1986 włoski rysownik Guido Crepax przerobił „Wenus w futrze” na komiks (po polsku ukazał się on w 2012 r. nakładem wydawnictwa Mireki). Adaptacja ta ukazała się po raz pierwszy nakładem wydawnictwa Olympia Press w Mediolanie.