Armaty umieszczone były we wspólnej pancernej barbecie na pokładzie dziobowym przed nadbudówką, zakrytej od góry lżejszą obrotową osłoną. Większość publikacji podaje długość ich luf jako 35 kalibrów (L/35), lecz były to prawdopodobnie lżejsze działa o długości lufy 22 kalibry (masa działa 10 ton) albo 30 kalibrów (masa 12,5 ton). Armata L/22 strzelała pociskami o masie 79 kg (burzące) lub 98,5 kg (przeciwpancerne). Szybkostrzelność wynosiła około 1 strzał na 2 minuty.
Artyleria średnia ograniczała się do jednej odtylcowej armaty kalibru 15 cm Kruppa model 1880 umieszczonej na rufieKaliber podawany jest w publikacjach na ogół jako 15 cm lub 5,9 cala (). Typowo niemieckie działa 15-centymetrowe miały faktyczny kaliber 149 mm.. Było to działo odtylcowe typu BL – o niskiej szybkostrzelności. Długość lufy wynosiła L/35, masa działa 4,5 t, a masa pocisku 45,4–50,8 kg. Jej donośność wynosiła ok. 7 km, a szybkostrzelność 1,5 strz./min. Źródła są rozbieżne w zakresie artylerii pomocniczej, którą stanowiły pierwotnie tylko wielolufowe działka małokalibrowe (kartaczownice). W źródłach rosyjskich z lat 80. XIX wieku istniały informacje o 9 działkach wielolufowych – czterech 47 mm i pięciu 37 mm Hotchkiss, względnie tylko sześciu działkach 37 mmObie wersje według . podają tylko sześć działek 37 mm Hotchkissa.