W przeciwieństwie do typowych prac impresjonizmu artysta nie prezentuje neutralnej postawy w stosunku do świata czy zwyczaju cieszenia się pięknem natury lub chwili. Malowidło to jest przykładem zastosowania przez van Gogha czegoś, co on sam określał jako „kolor sugestywny” lub nieco później, jako „kolor arbitralny”, przy pomocy którego nasycił swoje prace własnymi emocjami, typowymi dla czegoś, co później nazwano ekspresjonizmem.
Nocna kawiarnia Paula Gauguina thumb|251px|Nocna kawiarnia Paula Gauguina Przyjaciel van Gogha, Paul Gauguin wkrótce po przybyciu do Arles namalował własną wersję Nocnej Kawiarni. W centrum obrazu umieścił on współwłaścicielkę lokalu, Marie Ginoux.
Atmosfera tych dwóch obrazów jest całkowicie różna. O ile w wersji van Gogha dominuje izolacja i rozpacz, o tyle dzieło Gauguina jest bardziej ożywione. To różne rozłożenie akcentów może wyrażać osobowości obu artystów: bardziej towarzyski i otwarty Gauguin stworzył nastrój pogodniejszy i tętniący życiem, podczas gdy van Gogh, owładnięty własną izolacją i wewnętrznymi rozterkami wybrał środowisko bardziej niespokojne.
Obraz Gauguina znajduje się obecnie w zbiorach Muzeum Sztuk Pięknych im. Puszkina w Moskwie.
Zobacz też
Taras kawiarni w nocy
Przypisy
Kategoria:Obrazy rodzajowe Vincenta van Gogha Kategoria:Akwarele Vincenta van Gogha Kategoria:Obrazy w Villa Flora w Winterthur Kategoria:Arles w malarstwie