W latach 30. XX wieku korzystano ze stołecznego radia VITUS, w którym nadawano audycje religijne. W tamtej dekadzie niemiecki współwyznawca – Willy Unglaube prowadził działalność we Francji. Rozpoczęto wyświetlanie filmu Dramat stworzenia. We wrześniu 1933 roku na targach książki publikacje Świadków Jehowy otrzymały złoty medal. W roku 1935 władze francuskie zarządziły deportację obcokrajowców i w rezultacie 280 osób z tego grona musiało wrócić do Polski. W 1937 roku w działalności kaznodziejskiej posługiwano się pierwszym samochodem z megafonem. Od 21 do 23 sierpnia 1937 roku w Paryżu po raz drugi odbył się kongres międzynarodowy. Wzięło w nim udział przeszło 4500 osób.
W 1939 roku liczba głosicieli osiągnęła 1004 osoby uczestniczące w działalności kaznodziejskiej. W październiku tego roku wprowadzono zakaz działalności Świadków Jehowy. 18 października 1939 rząd nakazał zajęcie biura Towarzystwa Strażnica oraz konfiskatę literatury biblijnej. W czasie II wojny światowej wielu francuskich Świadków Jehowy zostało osadzonych w więzieniach lub uwięzionych w obozach koncentracyjnych. W latach 1942–1944 organizowano nieoficjalne zgromadzenia.