Postępy japońskiej armii zmusiły chińczyków do przeniesienia linii montażowej do zakładów Hindustan Aviation w Indiach, gdzie z racji posiadania już maszyn lepszych, wszechstronniejszych i opancerzonych, nie podjęto się już dokończenia ich budowy. Według niektórych źródeł, jeszcze przed ewakuacją udało się zmontować dwa samoloty.
Holandia thumb|left|Japońskie zdobycze wojenne, bombowiec B-17, Curtiss-Wright CW-22 a pośrodku zdjęcia CW-21B 17 kwietnia 1940 roku Holandia zamówiła 24 myśliwce w wersji CW-21B, które otrzymały nazwę Interceptor wraz z częściami zapasowymi, wśród których znalazło się sześć zapasowych silników i sześć dodatkowych radiostacji. W swoich samolotach Holendrzy planowali zamontować własne karabiny maszynowe belgijskiej produkcji. Po niemieckim ataku na Holandię i jej zajęciu, zamówione samoloty zostały przekazane na rzecz Holenderskich Indii Wschodnich, do których drogą morską dostarczono wszystkie zamówione samoloty do grudnia 1940 roku. Na miejscu zmontowano jedynie 17 maszyn pozostawiając pozostałe w rezerwie. 1 marca 1940 roku w ramach Militaire Luchtvaart van het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (Królewskie Holenderskie Siły Powietrzne Indii Wschodnich) utworzono jednostkę 2e Afdeling IVe Vliegtuiggroep, w skład której weszły CW-21B. Jeden samolot został przekazany do szkolenia mechaników.