Do czasu wybuchu wojny na Pacyfiku w wyniku wypadku utracono jeden z samolotów wraz z pilotem. Po wybuchu wojny pierwsze duże starcie z japońskim lotnictwem miało miejsce 3 lutego 1942 roku. Zadaniem Holendrów i maszyn amerykańskich była obrona bazy morskiej w Surabaja. Nad port nadleciały japońskie bombowce Mitsubishi G4M eskortowane przez myśliwce Mitsubishi A6M2. W powietrze poderwanych zostało dwanaście holenderskich CW-21B i 6 amerykańskich Curtiss P-40 Warhawk. Japończycy dokonali pogromu holenderskich maszyn, z dwunastu które wystartowały w ciągu trzydziestu minut walk stracono 9 CW-21 a jeden został uszkodzony. Holendrzy zestrzelili prawdopodobnie dwa A6M2. Dwa dni później Japończycy powrócili nad port. Z czterech wysłanych w powietrze CW-21B dwa zostały uszkodzone, jedna z maszyn musiała przymusowo lądować a druga pomimo uszkodzeń dotarła bezpiecznie na lotnisko. Holendrzy dysponując teraz jedynie 6 maszynami typu CW-21B (w tym dwie w naprawie) wycofali się. 19 lutego 1942 roku podczas japońskiego nalotu utracono na ziemi naprawiane CW-21B. W tym samym dniu jeden z samolotów został utracony w wyniku przymusowego lądowania po misji przechwycenia nieprzyjacielskiego nalotu na Bandung. 24 lutego tego samego roku klucz czterech CW-21B starł się z samolotami Nakajima Ki-43.