Zrezygnowano natomiast z produkcji seryjnej samolotów Hawker Tempest Mk III i Mk IV. Obie wersje miały być napędzane silnikiem Rolls-Royce Griffon. Budowę prototypu wersji Mk IV odwołano w lutym 1943 roku; wersji Mk III zbudowano jeden prototyp. Napęd stanowił silnik Griffon 85 i próby z nim przeprowadzono w sierpniu 1944 jako „lekkiego” myśliwca. Potem zabudowano na nim silnik Napier Sabre VIII o mocy 3000 KM, z którym samolot osiągnął prędkość aż 777 km/h; dalej rozwijano go w ramach projektu Hawker Fury.
Ostatnią produkowaną seryjnie wersją była Mk VI, a pierwszy jej egzemplarz oblatano 9 maja 1944 r.; do końca 1945 zbudowano tylko 142 samoloty tej wersji (mimo zamówienia na kilkaset sztuk). Maszyna bazowała na płatowcu wersji Mk V, ale napęd stanowił silnik Sabre V o mocy 1745 kW (2,340 KM). W związku z tym przeniesiono do nasady skrzydeł przy kadłubie chwyty powietrza do chłodnic oleju oraz gaźnika, pozostawiając całe miejsce w „brodzie” pod silnikiem dla chłodnicy silnika. Wymogła to też konieczność dostosowania tej wersji do działań na Środkowym Wschodzie w temperaturach znacznie wyższych niż europejskie.