Wersje samolotu Hawker Tempest produkowane seryjnie: F Mk II – wersja z silnikiem gwiazdowym Bristol Centaurus V o mocy 2520 KM (1855 kW). Produkowana w latach 1943–1946. F Mk V – wersja z silnikiem rzędowym Napier Sabre IIA o mocy 2180 KM (1604 kW) lub Napier Sabre IIB o mocy 2200 KM (1619 kW). Produkowana w latach 1943–1945. F Mk VI – wersja z silnikiem Napier Sabre V o mocy 2340 KM (1722 kW), przystosowana do lotów w strefie tropikalnej. Produkowana w latach 1944–1945.
Łącznie w latach 1943–1946 wyprodukowano ok. 1420 samolotów Hawker Tempest wszystkich wersji.
Użycie w lotnictwie thumb|Samolot Hawker Tempest w muzeum RAF w Hendon thumb|Samolot Tempest Mk. V z 3. dywizjonu RAF uzupełnia paliwo i uzbrajany przez obsługę naziemną w Newchurch, Kent, czerwiec 1944
W II wojnie światowej używano tylko samolotów Hawker Tempest Mk V. Wprowadzono je do służby w dywizjonach myśliwskich RAF 3 i 486, a od lipca 1944 roku w dywizjonie 56. Pierwsza misja bojowa została wykonana przez 3. dywizjon 23 kwietnia 1944 roku. Wkrótce potem oba dywizjony zostały przeniesione do Newchurch w hrabstwie Kent, gdzie dołączyły do 56. dywizjonu wyposażonego nadal Supermarine Spitfire IX. Te trzy dywizjony zostały wyznaczone jako pierwsze skrzydło Tempestów i oddane pod dowództwo dowódcy skrzydła Rolanda Beamonta.