podniesiono ją do rangi gimnazjum realnego o matematyczno-przyrodniczym profilu kształcenia, co było ukoronowaniem wieloletnich wysiłków Gerbera.
Gustav Gerber był człowiekiem niezwykle aktywnym i energicznym. Okresowo, w latach 1857–1860, 1868–1869 oraz 1873–1874 pełnił również funkcję dyrektora szkoły średniej dla dziewcząt. Zaangażował się także w działalność polityczną. W latach 1877–1879 był posłem do sejmu pruskiego z ramienia Partii Narodowo-Liberalnej. Zajął się pracą nad ustawą o szkolnictwie. Gdy nie spełniła ona jego oczekiwań, wycofał się z udziału w parlamencie pruskim i powrócił do pracy naukowej.
Jako filolog i filozof swoje zainteresowania skoncentrował na badaniach języka. Ich rezultaty przedstawił w pracy Die Sprache als Kunst opublikowanej w 1871 r. Były to rozważania z zakresu semiotyki, a zwłaszcza: semantyki i pragmatyki. Roli języka w procesie naukowego poznania poświęcił pracę zatytułowaną Die Sprache und das Erkennen wydaną w 1885 r. Ostatnią jego poważniejszą pracą było dzieło Das Ich als Grundlage unserer Weltanschauung opublikowane w 1893 r. Był także autorem wielu innych artykułów, omówień i recenzji z zakresu językoznawstwa, filozofii nauki i psychologii społecznej. Osobną część jego publicystyki stanowiły programy nauczania oraz okolicznościowe mowy i wystąpienia szkolne.