Pisywał także na łamach Berliner Nationalzeitung.
1 kwietnia 1886 r. przeszedł na emeryturę. Opuścił wówczas Bydgoszcz i osiadł w Berlinie–Charlottenburgu. Resztę życia poświęcił pracy naukowej. Zmarł 21 października 1901 w Berlinie. Był żonaty z Antonie Clementine z domu Leining. Miał dwie córki: Julie Hedwig (ur. 1853) i Antonie Julie (ur. 1856). Odznaczono go Orderem Czerwonego Orła IV klasy (1879) i III klasy (1886).
W Bydgoszczy zamieszkiwał przy ul. Dworcowej 83, a od 1875 r. przy ul. Królowej Jadwigi.
Honorowy Obywatel Bydgoszczy 12 maja 1876 r. – w dniu jubileuszu 25-lecia Szkoły Realnej, magistrat i rada miejska Bydgoszczy nadały mu tytuł Honorowego Obywatela Bydgoszczy. Był to wyraz uznania dla jego zasług w rozwoju szkolnictwa w mieście. Ustanowiono także specjalny fundusz jego imienia. Fundacja ta powstała z dobrowolnych składek byłych uczniów szkoły chcących w ten sposób uczcić i wyrazić wdzięczność jej dyrektorowi. Pieniądze z fundacji przeznaczono na trzyletnie stypendium udzielane zdolnym, lecz pozbawionym środków materialnych, byłym uczniom szkoły studiującym na uniwersytetach.