Pigmenty miały być odpowiedzialne za istnienie ok. 20 zapachów podstawowych, analogicznych do trzech podstawowych barw. Istnienia takich pigmentów doświadczalnie nie potwierdzono. Przeciw hipotezie Wrighta przemawia fakt, że izotopowe wymiany atomów w cząsteczkach odorantów, które wpływają na częstości drgań cząsteczki (zmiana masy), nie powodują zmian zapachu. Hipoteza nie powala też wyjaśnić różnic między zapachem enancjomerów, które mają identyczne widma rotacyjne i oscylacyjne (np. izomery karwonu).
W latach 1990. koncepcję Wrighta znacząco rozwinął Luca Turin, który wskazał teoretyczne, biofizyczne podstawy odbierania wibracji przez receptory.
R.H. Wright Award in Olfactory
Anonimowy sponsor, który finansował badania R.H. Wrighta w latach 1971 – 1985, utworzył na jego cześć specjalny fundusz nagród R.H. Wright Award in Olfactory, wspierający badania węchu. Laureat, wybrany przez międzynarodowy komitet specjalistów, otrzymuje 5000 dolarów nagrody finansowej oraz grant badawczy w wysokości 20000 dolarów.