Działał również w organach samorządu terytorialnego jako członek Wydziału Powiatowego w Wągrowcu.
Do Sejmu V kadencji wszedł jako kandydat z okręgu wyborczego nr 98 (Gniezno) i zasiadał w klubie Obozu Zjednoczenia Narodowego, uczestniczył w pracach komisji zdrowia publicznego i opieki społecznej oraz komunikacyjnej. Poseł Bartsch walczył w wojnie obronnej Polski, dostał się do niewoli niemieckiej, z której został zwolniony, a następnie działał w podziemiu jako oficer Armii Krajowej. W 1940 miał miejsce jego fikcyjny pogrzeb w Warszawie. Maksymilian Bartsch zaginął w 1945.
Rodzina Maksymilian Bartsch był żonaty z Heleną Zwierzyńską, z którą miał córkę Krystynę Helenę (ur. 1922) i syna Stanisława Teodora (ur. 1926).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1572 (13 kwietnia 1921)Dekret Wodza Naczelnego L. 2863 z 13 kwietnia 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 16, poz. 561). Krzyż Niepodległości (20 lipca 1932) („za pracę w dziele odzyskania niepodległości”). Krzyż Walecznych (dwukrotnie: po raz drugi w 1921Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 35)) Złoty Krzyż Zasługi (22 grudnia 1928)M.P. z 1928 r. nr 296, poz.