Aruba – wyspa leżąca na południowym krańcu Morza Karaibskiego, 25 km na północ od wybrzeży Wenezueli w pobliżu zatoki Maracaibo. Jest niewielkim terytorium autonomicznym Niderlandów i zaliczana jest do Ameryki Środkowej. Aruba cechuje się nizinnym krajobrazem i podrównikowym klimatem. Została odkryta przez Hiszpanów w 1499 roku.
Aruba ma powierzchnię 180 km², jest zbliżona wielkością do dużego polskiego miasta. Poprzez wody terytorialne graniczy od południa z Wenezuelą, a od północy wyspę oblewają otwarte wody Morza Karaibskiego. Leży prawie 1400 km na północ od równika.
Ukształtowanie poziome mały|lewo|Wybrzeże Aruby Aruba jest podłużną wyspą, długą na 30 i szeroką na mniej więcej 10 km, ułożona w kierunkach północny zachód-południowy wschód. Aruba charakteryzuje się słabo rozwiniętą linią brzegową długości 68 km, pozbawioną większych zatok i półwyspów. Terytorium składające się z jednej wyspy nie posiada żadnych innych mniejszych wysp, jedynie wzdłuż południowo-zachodniego wybrzeża ciągnie się pas długich, wąskich, rafowych wysepek koralowych.