Ich aktywność z kolei spowodowana była faktem schronienia się na redzie Willemstad grupy niemieckich statków, którym nie udało się przedrzeć do portów III Rzeszy.
10 maja 1940 roku, tuż po otrzymaniu wiadomości o niemieckiej agresji na Holandię załoga okrętu, wraz z lądowym garnizonem wyspy, przeprowadziła akcję zajęcia sześciu niemieckich statków. Zostały one później wcielone do holenderskiej floty handlowej. 19 maja „Van Kinsbergen” wszedł w skład brytyjskiej America and West Indies Station, dowodzonej przez admirała Charlesa Kennedy’ego-Purvisa. Po wyposażeniu w zrzutnie bomb głębinowych pełnił służbę eskortową na obszarze Karaibów, bazując na Curaçao i Bermudach. Miał wtedy przydzielony numer taktyczny U 93. Po upadku Francji zawinął na Arubę, gdzie miał dopilnować odpłynięcia z wyspy stacjonujących tam oddziałów francuskich. 11 grudnia 1940 roku przechwycił niemiecki statek „Rhein”, usiłujący przedrzeć się z Tampico na wody macierzyste. Załoga zatrzymanego statku podpaliła go i zeszła do szalup, z których podjęli ją Holendrzy, zaś „Rhein” został zatopiony przez HMS „Caradoc”.