Po odzyskaniu niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Walczył na wojnie z bolszewikami w szeregach 65 pułku piechoty. 14 października 1920 roku został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 kwietnia 1920 rokuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 40 z 20.10.1920 r.. Po zakończeniu działań wojennych w dalszym ciągu pełnił służbę w 65 pułku piechoty w StarogardzieRocznik Oficerski 1923 s. 311, 410 i Rocznik Oficerski 1924 s. 278, 352.. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 571. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W następnym roku był dwukrotnie odkomenderowany do Centralnej Szkoły Żandarmerii w Grudziądzu. Po raz pierwszy na dwa miesiące, do dnia 15 sierpnia, w charakterze instruktora, a po raz drugi z dniem 1 października 1923 roku na stanowisko instruktora musztry i wykładowcy ogólnej wiedzy wojskowejDzienniki Personalne M.S.Wojsk. z 1923 r. Nr 50, 55 i 60.. W grudniu tego roku został przydzielony do batalionu szkolnego piechoty OK Nr VIII na stanowisko dowódcy kompanii szkolnej podchorążych rezerwyDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 77 z 16.12.1923 r.. 1 grudnia 1924 roku został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 206. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stanisław Habowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.