Z dniem 15 grudnia 1924 roku został przydzielony do macierzystego 65 pp. Od 1925 roku dowodził II batalionem 31 pułku piechoty w Łodzi. 14 maja 1926 roku na czele kombinowanego batalionu 31 pp wyruszył do Warszawy, gdzie wziął udział w walkach po stronie Józefa Piłsudskiego. W latach 1928–1929 pełnił służbę w dowództwie 10 Dywizji Piechoty w ŁodziRocznik Oficerski 1928 s. 123, 177.. W grudniu 1929 roku, po odbyciu trzymiesięcznego stażu liniowego oraz dwumiesięcznego Kursu Próbnego (15 X – 15 XII 1929), został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza X Kursu Normalnego 1929–1931Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 20 z 23.12.1929 r.. Awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku w korpusie oficerów piechotyRocznik Oficerski 1932 s. 24, 732.. Z dniem 1 września 1931 roku, po ukończeniu studiów i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do 2 pułku pancernego w Żurawicy na stanowisko zastępcy dowódcy pułkuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 7 z 23.10.1931 r. Rocznik Oficerski 1932 s. 24, 732.. W latach 1934–1936 dowodził 5 batalionem czołgów i samochodów pancernych oraz 5 batalionem pancernym w Krakowie. 1 października 1936 roku objął dowództwo 75 pułku piechoty w Chorzowie. 19 marca 1939 roku został awansowany na pułkownika.