Przeniósł się do Bad Godesberg i zamieszkał w swojej willi, gdzie zmarł 12 kwietnia 1930 r.

Od 1881 był żonaty z Margarete z domu Zander, córką fabrykanta papieru z Bergisch Gladbach. Miał ośmioro dzieci (dwóch synów i sześć córek).

Prezydent Regencji w Bydgoszczy Urząd prezydenta Regencji w Bydgoszczy objął 24 września 1901 r. Jako urzędnik łączył w sobie liberalizm z pruską wiernością i lojalnością wobec monarchii, które objawiały się tolerowaniem jednych zjawisk i rygorystycznym przeciwdziałaniem innym. Jego postępowanie wpływało uspokajająco w przypadkach dość licznych konfliktów na tle narodowościowym.

Nie był zwolennikiem Hakaty, uważając, że jej działalność przynosiła bydgoskiemu okręgowi regencyjnemu więcej szkód niż pożytku. Jego głównym zamierzeniem był rozwój społeczno-kulturalny Bydgoszczy oraz regionu, przez ściślejsze jego powiązanie z resztą Niemiec przeżywających wówczas niezwykły rozkwit kulturalny. Spektakularnym dowodem jego preferencji był dar księgozbioru prywatnego jego ojca dla nowo tworzonej Biblioteki Miejskiej w Bydgoszczy. W darze znalazło się blisko 3 tys. tomów, w tym wiele starych i rzadkich dzieł, opatrzonych dedykacjami.