W 1989 Pahor spisał wspomnienia o Kocbeku w książce zatytułowanej „Ta ocean strašnó odprt” wydanej przez wydawnictwo Slovenska Matica. Publikacja ze wstępem słoweńskiego historyka Boga Grafenauera stała się ważnym krokiem na rzecz rehabilitacji Kocbeka i zapowiedzią demokratyzacji Słowenii.

Po 1990 Popularność w Słowenii Po 1990 Pahor uzyskał popularność w Słowenii. Dwa lata później otrzymał Nagrodę Prešerna, najwyższe wyróżnienie kulturalne w Słowenii. W maju 2009 został członkiem rzeczywistym Słoweńskiej Akademii Nauki i Sztuki.

W marcu 2010 słoweńska telewizja nakręciła film dokumentalny o życiu Pahora pod tytułem „Trmasti spomin”. W filmie wystąpiło kilka osób publicznych wypowiadających się o Pahorze, w tym dwóch triesteńskich historyków słoweńskiego pochodzenia – Marto Verginella i Jože Pirjevca oraz włoski pisarz Claudio Magrisa, francuski krytyk literacki Antoine Spirej, włoski dziennikarz Paulo Rumiza i słoweński historyk literatury Miran Kosuto.