W marcu 2010 kilka organizacji pozarządowych zgłosiło kandydaturę Pahora do honorowego obywatelstwa Lublany. Lublańska komisja ds. honorowego obywatelstwa odrzuciła kandydaturę Pahora. Decyzję tę szeroko komentowały media słoweńskie. Reakcją Pahora na werdykt komisji było publiczne wystąpienie, w którym powiedział, że nigdy nie zabiegał o uzyskania honorowego obywatelstwa Lublany, gdyż władze miasta od czasów I wojny światowej w zbyt małym stopniu wspierają Słoweńców z terenu Przymorza. Pahor posiadał od 2010 honorowe obywatelstwo Mariboru i od 2005 doktorat honoris causa Uniwersytetu na PrimorskemBoris Pahor: Slovenski absurd je, da so postali bogataši tisti, ki so bili zagovorniki proletariata..
Pahor do końca życia mieszkał i tworzył w rodzinnym Trieście. Brał udział w życiu publicznym zarówno stricte słoweńskim, jak i terenów Włoch zamieszkałych przez słoweńską mniejszość narodową. Jego opinie na temat bieżących wydarzeń nierzadko odbijały się szerokim echem w słoweńskich mediach. Wiele kontrowersji wzbudziły jego wypowiedzi dotyczące propozycji zmiany słów hymnu państwowego Słowenii, ze względu na jego internacjonalny charakter oraz wybór na burmistrza Piranu obcokrajowca Petera Bossmana.