Nieckę otaczają obszary górskie, częściowo wystające spod lądolodu. Widoczne jest to przede wszystkim w strefie nadbrzeżnej, na której grubość lodu jest mniejsza. Na wielu połaciach wyspy nie widać gór, które zakryte są czaszą lodu. Najwyższe wzniesienia znajdują się daleko od wybrzeży; otoczone zewsząd lodem nazywane są nunatakami. Góry Grenlandii są w większości wysokie, średnio przekraczające 2000 m n.p.m. Najwyższy szczyt – Góra Gunnbjørna ma wysokość 3694 m n.p.m. Obszary nizinne (pomijając skaliste podłoże) ograniczają się do wybrzeża. Także w strefie wybrzeża tereny górskie, wieńczące często fiordy, w wielu miejscach schodzą do samego brzegu morskiego. Wybrzeże miejscami ma także postać klifową.
Kanion
W północnej części pod lądolodem grenlandzkim znajduje się ogromny kanion biegnący od środka wyspy do fiordu lodowca Petermann Glacier. Kanion ma przynajmniej 750 km długości, a jego głębokość dochodzi do 800 m. Obiekt został odkryty w 2013 roku przez naukowców z Uniwersytetu Bristolskiego na podstawie danych radarowych zebranych podczas Operation IceBridge. Obiekt nie ma oficjalnej nazwy, ale przez media i w literaturze określany jest mianem „Grand Canyon of Greenland” lub „Greenland's Grand Canyon”.