M 119 – benzynowy silnik Mercedesa z 8 cylindrami w układzie V i 4 zaworami na cylinder, produkowany od 1989 do 1999 w różnych modelach osobowych Mercedesa. Była to konstrukcja z podwójną górną krzywką, zmiennymi fazami rozrządu po stronie dolotowej.
Silnik bazował na jednostkach M 116 i M 117. M119 występowały w różnych konfiguracjach różniących się pojemnością i mocą. Mniejszy z nich o kodzie wewnętrznym M 119.975 E42 o pojemności 4,2 l (4196 cm³) i spektrum mocy od 279-286 KM, klasyczny M 119.974 E50 o pojemności 5,0 l (4973 cm³) i 320-326 KM i cztery limitowane M 119.985 E50 5,0 L AMG (4973 cm³) – 347 KM, 6,0 l (5956 cm³) w wersjach kolejno AMG i Brabusa o różnych mocach, 6,3 L (6292 cm³) w wersji E60 AMG na podwoziu limuzyny W210 limitowanej do zaledwie dwóch sztuk o mocy 416 KM, który pochodził z firmy AMG – tunera współpracującego z Mercedesem i wreszcie wprowadzono także zmodyfikowaną, najmocniejszą odmianę – 6,5 l. Jednostka Brabusa osiągała moc 450 KM. Silnik 4,2 litra został wprowadzony na z początkiem lat 90. Do modeli średniej klasy W124 i luksusowego modelu S W140, jako mniejsza i słabsza alternatywa 5,0 litra.