Most kolejowy na linii średnicowej – most kolejowy w Krakowie na Wiśle, pomiędzy przystankiem kolejowym Kraków Grzegórzki a przystankiem kolejowym Kraków Zabłocie.
Leży na trasie linii kolejowej nr 91 łączącej stację Kraków Główny ze stacją Medyka i linii kolejowej nr 629 łączącej stacje Kraków Główny i Kraków Bieżanów.
Pierwszy most, o drewnianej konstrukcji, wybudowali w tym miejscu Austriacy w 1856 roku. Znajdował się on na trasie linii kolejowej austriackiej Cesarsko-Królewskiej Wschodniej Kolei Państwowej (k.k. Őstliche Staatsbahn). Linia ta, Kraków-Dębica, otwarta została 20 lutego 1856 i miała 110 km długości, w następnych latach przedłużano ją: do Rzeszowa (1858), do Przemyśla (1860), do Lwowa (1861) i w 1869 do Brodów.
W 1864 roku wybudowano stały most stalowy. Dwutorowa konstrukcja miała 5 przęseł o rozpiętości 35,40 m. W 1884 roku miał miejsce remont i wymiana konstrukcji stalowej.
W styczniu 1945 roku został wysadzony (podobnie jak inne mosty w Krakowie) przez wycofujące się z Krakowa, wojska niemieckie. W tymże roku odbudowany przez wojska radzieckie.
W 1988 roku przeprowadzono remont i wymianę przęseł mostu wykonane przez Zakład Budowy Mostów PKP.