Za przekazywanie sobie wiadomości Maria Antonina traci możliwość bycia z synem, Ludwikiem XVII, który zostaje jej zabrany i oddany pod opiekę podłego szewca Simona (znanego epizodycznie z Józefa Balsamo). Szewc znęca się nad dzieckiem i biciem chce go zmusić, by został republikaninem i śpiewał obelżywe pieśni na temat swych własnych rodziców, a gdy chłopiec nie chce, bije go. Raz Maurycy i Lorin są tego świadkiem i sami spuszczają manto podłemu szewcowi, grożąc mu, że jeśli jeszcze raz uderzy dziecko, zbiją go mocniej. Simon składa na obu donos, ale zostaje on puszczony mimo uszu. Co prawda zostali postawieni przed sądem, ale szybko ich zwolniono jako praworządnych obywateli. Tymczasem pani Tison chce się widzieć z córką, na którą sama złożyła nieświadomie donos. Spotyka na ulicy kawalera de Maison-Rouge w przebraniu, który mówi jej, że może ocalić jej córkę, jeśli ta pomoże w ucieczce Marii Antoninie. Kobieta się zgadza, choć obietnice kawalera nie są dla niej zbyt przekonujące. Żona gubernatora idzie więc przeprosić Marię Antoninę za wszystkie złośliwe docinki, jakich dopuściła się wobec niej. Niestety, jest to akurat dzień ucieczki królowej - kawaler de Maison-Rouge zrobił już podkop pod ogród twierdzy Temple, a zagadująca królową żona gubernatora opóźnia tylko ucieczkę.