To ostatnie wskazywało na skoncentrowanie ekspansji kolonialnej w kierunku Afryki Północnej i możliwy konflikt z Włochami na tym terenie oraz na ideę zagrożenia brytyjskiemu handlowi z Indiami poprzez zamknięcie najkrótszej drogi morskiej przez Kanał Sueski.
Zbliżone pomysły zyskiwały poparcie młodszych oficerów floty francuskiej (stąd nazwa – Jeune École), widzących w nich szansę na rozwój własnych karier, blokowanych przez wyższych stopniem wojskowych, zajmujących przez lata stanowiska dowódcze we flocie i jej administracji oraz koloniach. Przebieg działań wojny z Chinami (1884−1885, zwłaszcza bitew pod Fuzhou i pod Shipu) zdawał się również potwierdzać rosnącą rolę małych okrętów w działaniach na morzu. Podobne myśli były również rozwijane przez admirała Théophile’a Aube’a i związanego z nim publicystę Gabriela Charmes’a. Ten pierwszy opublikował między innymi prace La guerre navale et les ports militaires de la France (1879) oraz będącą jej rozwinięciem La guerre maritime et les ports français (1882). Zdołali oni przekonać opinię publiczną, że utworzenie floty złożonej z licznych torpedowców i kanonierek jest jedynym sposobem uzyskania przewagi nad dominującą na morzach Royal Navy. Dodatkowo przedstawili koncepcję wojny krążowniczej, skierowanej przeciwko brytyjskiemu handlowi morskiemu.