Historia Początki Działalność zapoczątkował w 1932 roku Świadek Jehowy z Wielkiej Brytanii, pionier o nazwisku Peck, który przez kilka tygodni prowadził działalność kaznodziejską. W roku 1935 siedmiu innych pionierów wpłynęło łodzią motorową Lightbearer (Nosiciel światła) do Port Moresby i przez miesiąc rozpowszechniali literaturę w okolicy, a Frank Dewar udał się w głąb lądu. W roku 1939 inny pionier działał w głównych miastach obecnej Papui-Nowej Gwinei oraz na Nowej Brytanii, Nowej Irlandii i na Wyspie Bougainville’a.
We wrześniu 1951 roku działalność w tym kraju rozpoczęło małżeństwo Świadków Jehowy z Australii – Tom i Rowenta Kitto, którzy wkrótce zorganizowali grupę zainteresowanych – około 30 osób w miejscowości Hanuabada. Wśród nich był Heni Heni Nioki z plemienia Koiari, który literaturę biblijną otrzymał od załogi Lightbearera. Zebrania organizowano w domu Heni Heni. Wkrótce grupa ta podzieliła się na dwie, a kolejna grupa ukształtowała się w miejscowości Haima, gdzie powstała pierwsza w Papui-Nowej Gwinei Sala Królestwa (mała). W roku 1952 zanotowano liczbę 11 głosicieli. W roku 1953 powstał 33-osobowy zbór. Do kraju przyjechali kolejni głosiciele z zagranicy.