również ona ma dobrze rozwiniętą linię brzegową, tworzącą niewielkie zatoki. Saint Pierre ma surowe, skaliste wybrzeże z licznymi klifami, natomiast wybrzeże Miquelon jest niższe, w wielu miejscach żwirowe i piaszczyste. Poza nimi w skład archipelagu wchodzi około 30 mniejszych wysp oraz niewielkie skały przybrzeżne.
thumb|320px|Krajobraz wysp
Budowa geologiczna i rzeźba terenu Archipelag Saint Pierre i Miquelon leży na obszarze płyty północnoamerykańskiej i stanowi fragment tarczy kanadyjskiej. Wyspy budują stare skały metamorficzne z archaiku, które podlegały fałdowaniom prekambryjskim. Istotny wpływ na wygląd wysp miała ostatnia seria zlodowaceń plejstoceńskich.
Wyspy są nizinne, cechują się stosunkowo monotonnym krajobrazem urozmaiconym tylko o niewielkie, bardzo łagodne wzgórza i lekkie pofalowania terenu. Przeciętne wysokości wynoszą 100–150 m n.p.m. Najwyższe wzniesienia nieznacznie przekraczają 200 m n.p.m., a najwyższym punktem na Miquelon jest Morne de la Grande Montagne o wysokości 228 m n.p.m.
Klimat Wyspy leżą w strefie klimatu umiarkowanego o wybitnie morskiej odmianie. Wpływ na klimat ma nie tylko sam ocean, ale i ciepły Prąd Zatokowy (Golfsztrom) oraz zimny Prąd Labradorski.