Hildebrandta z 1768, który uległ zniszczeniu w wyniku pożaru w 1906.
Założony w 1847 przez Georga Friedricha Steinmeyera (1819-1901) zakład organmistrzowski G. F. Steinmeyer, z Oettingen należy do najbardziej renomowanych tego typu zakładów w Niemczech, a jego dzieła znane są od ponad 150 lat zarówno w kraju jaki za granicą.
Organy Steinmeyera stanowią wybitne osiągnięcie sztuki organmistrzowskiej swoich czasów, będąc, podobnie jak organy Marcussena na emporze północnej, swoistym pomnikiem w dziedzinie akustyki instrumentów.
Na skutek intensywnego używania przez ok. 40 lat swego istnienia instrument zaczął jednak wykazywać oznaki zużycia. Niektóre rozwiązania konstrukcyjne (m.in. zastosowane w trakturze) nie wytrzymały próby czasu. Potrzeba przeglądu i renowacji instrumentu stała się z biegiem czasu nieunikniona. Powołana w tym celu specjalna komisja w porozumieniu z zakładem organmistrzowskim Freiburger Orgelbau podjęła decyzję, iż restauracja organów włącznie z ich częściami składowymi (wiatrownice, piszczałki, układ zasilający, kształt prospektu i rozmieszczenie sekcji) będzie przebiegać z poszanowaniem zasad sztuki konserwatorskiej, a jedynie te elementy, których przywrócenie do stanu pierwotnego jest niemożliwe, zostaną zbudowane od nowa. W tym kontekście zadecydowano np.