Przez cały czas był konsultantem i weryfikatorem opracowań i dokumentacji geologicznych, m.in. w „Geoprojekcie”, w Centralnym Zarządzie Przemysłu Surowców Mineralnych i w Komisji Zasobów Kopalin Centralnego Urzędu Geologii.

Od 1957 pracował też na części etatu w Zakładzie Nauk Geologicznych PAN, gdzie zajmował się geochemią serpentynitów okolic Sobótki. Wyniki wykonanych wówczas badań stały się podstawą pracy wykonanej pod kierunkiem prof. Kazimierza Smulikowskiego Nikiel, kobalt i chrom w serpentynitach okolic Sobótki na Dolnym Śląsku, na podstawie której 19 grudnia 1960 otrzymał tytuł doktora nauk przyrodniczych na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego.

Z początkiem 1960 otrzymał od dyrektora Instytutu Geologicznego w Warszawie, prof. Edwarda Rühle propozycję zorganizowania, a następnie kierowania Zakładem Geochemii. Z dniem 1 marca 1960 rozpoczął pracę w Instytucie Geologicznym. Dobierał personel, kompletował aparaturę, wyposażenie nowego Zakładu i uruchamiał pracownie analityczne badań fizykochemicznych.