Wanda Wolska-Conus (ur. 22 października 1919 w Berdyczowie, zm. 25 kwietnia 2012 w Paryżu) – polska i francuska historyk, bizantynolog, filolog klasyczny, mecenas kultury.

Życiorys Ojciec był zarządcą majątku Chreptowiczów, matka pochodziła z Łotwy. Brat Jerzy zmarł bezdzietnie w latach 90. w Białymstoku. Edukację średnią pobierała w Gimnazjum Skrzypkowskiej w Łodzi. Studia z zakresu filologii klasycznej, przerwane II wojną światową, rozpoczęła na Uniwersytecie Warszawskim w 1937 roku pod kierunkiem min. profesora Kazimierza Kumanieckiego.

W okresie II wojny światowej była żołnierzem Armii Krajowej – łączniczką w powstaniu warszawskim. Następnie przebywała w obozach niemieckich: Faringbosten, Bergen-Belsen i Niederlangen. Po wyzwoleniu tego ostatniego obozu przez generała Stanisława Maczka udała się do Paryża, gdzie zamieszkała w domu rodziny – Jana i Eugenii Żarnowskich, historyków sztuki.