Ukończyła studia klasyczne na Sorbonie. Związała się z prestiżowym seminarium bizantynistycznym mediewisty Paula Lemerle'a. Studia uzupełniała w Collège de France. Jej doktorat obroniony w 1958 roku, opublikowano w roku 1962. Długo pracowała w Centre Nationale des Recherches Scietnifiques – francuskim odpowiedniku PAN). Bardzo aktywna naukowo. Najważniejsze prace poświęciła Kosmasowi Indikopleustesowi, szkole prawniczej w Konstantynopolu (Psellos, Ksyfilinos), Stefanosowi z Aleksandrii. Długo współpracowała z „Revue des Etudes Byzantines”. Pod koniec życia zainteresowała się medycyną bizantyńską i temu poświęciła ostatnie artykuły.
Jej największym osiągnięciem jest praca o Kosmasie Indikopleustesie, najsłynniejszym bizantyńskim podróżniku (żył w VI w.). Miejsce w światowej historiografii zapewniło jej wydanie wraz z komentarzem i przekładem jego dzieła „Chrześcijańska topografia wszechświata” (do czasu Marco Polo było to najważniejsze dzieło geograficzne średniowiecza). Edycja źródła wraz z bogatym komentarzem i przekładem na francuski pozostaje do dziś pozycją klasyczną.