Wanda Wolska była drugą żona Borysa Conusa, starszego o 20 lat wdowca. Nie mieli dzieci. Po rodzinie Żarnowskich odziedziczyła kolekcję ok. 200 rysunków i rycin związanych z włoska szkołą Tycjana. W latach 90. podarowała ją Zamkowi Królewskiemu w Warszawie wraz z biblioteką wujostwa oraz szklanymi fotografiami dotyczącymi historii sztuki. Stanowiło to zaczątek Funduszu Wandy Wolskiej-Conus, w sprawie którego porozumiała się z profesorem Andrzejem Rottermundem, wspierając finansowo zakupy biblioteczne Zamku. Uczyniła także legat na rzecz Zamku Królewskiego. Przez lata emigracji utrzymywała ścisły kontakt z Biblioteką Polską w Paryżu oraz z serią „Sources chrétiennes” w Lyonie, będąc stałym dobroczyńcą tych instytucji. Wspomagała przez długie lata polskie środowisko bizantynistyczne w kwerendach naukowych. Została pochowana 2 maja 2012 na Cmentarzu Les Champeaux w Montmorency pod Paryżem.
Nagrody W roku 2002 otrzymała Nagrodę Ministra Kultury Waldemara Dąbrowskiego „Mecenas Kultury” w kategorii Donator – za przekazanie wielu darów dla Zamku Królewskiego w Warszawie, min.